Ο πρωτοπρεσβύτερος Χρίστος Καζανάς γεννήθηκε το έτος 1942 εις την Μουσθένην Καβάλας εκ γονέων προσφύγων καταγομένων εκ Προύσσης Μ.Ασίας. Εις την γενέτειράν του παρηκολούθησεν τα εγκύκλια μαθήματα.

Απεφοίτησεν εκ του εξαταξίου Γυμνασίου Ελευθερουπόλεως, της οποίας ο Επίσκοπος αείμνηστος Αμβρόσιος τον εχειροθέτησεν Αναγνώστην και τον διώρισεν κατηχητήν και βοηθόν ιεροκήρυκα της Ι. Μητροπόλεως. Υπηρέτησεν την θητείαν του εις τας τάξεις του Στρατού ως έφεδρος ανθυπολοχαγός πεζικού κατά τα έτη 1962 - 1964, όπου ανέπτυξεν θρησκευτικήν δράσιν χάριν των στρατευσίμων και των κατοίκων της υπαίθρου ως υπεύθυνος εξορμήσεων και εκπομπών του Ραδιοφωνικού σταθμού ενόπλων δυνάμεων Βορείου Ελλάδος.

Κατά τα έτη 1964 - 1967 εφοίτησεν εις την Ανωτέραν Εκκλησιαστικήν Παιδαγωγικήν Ακαδημίαν Θεσσαλονίκης προσφέρων εις τους συσπουδαστάς του, τους μαθητάς των προτύπων Σχολείων αυτής και όχι μόνο προβολάς μορφωτικού και παιδαγωγικού περιεχομένου δια του προσωπικού του συνεργείου.

Μετά την λήψιν του πτυχίου του ενυμφεύθη τη Μαρία Φιλιππίδου - κόρη οικογενείας εγνωσμένου ορθοδόξου ήθους εξ Ηρακλείου Κρήτης -, μετά της οποίας απέκτησεν εξ τέκνα ( 4 άρρενα και 2 θήλεα). Την 29-12-1969 εχειροτονήθη Διάκονος υπό του τότε βοηθού επισκόπου Θεσσαλονίκης αειμνήστου Στεφάνου εις τον Ι. Ν. της του Θεού Σοφίας και την 12.4.1970 πρεσβύτερος υπό του ιδίου αρχιερέως εις τον Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Αρετσούς και Δέρκων Καλαμαριάς, εις τον οποίον ετοποθετήθη εφημέριος διαποιμαίνων την ενορίαν και διακονών εθελοντικώς εις το γραφείον δημοσίων σχέσεων και του εποπτικού υλικού της Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης επί αρχιερατείας μακαριστού π. Λεωνίδα Παρασκευόπουλου.

«Επιστρατευθείς» υπό του ως άνω ιεράρχου μετετέθη εις την αρτισύστατον ενορίαν Γεννήσεως - Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, όπου εφημερεύει έως την σήμερον. Τον Οκτώβριον του έτους 1975 του ανετέθη υπό του μακαριστού Μητροπολίτου Παντελεήμονος του Β? η προεδρία του ενοριακού φιλοπτώχου ταμείου (γνωστού ως «Κοινωνία Αγάπης»), την ευθύνην του οποίου έχει έως της σήμερον.

Δια την διακονίαν του αυτήν του απενεμήθη το οφφίκιον του Πρωτοπρεσβυτέρου. Κατά τα έτη 1975 - 1977 εφοίτησεν εις το επιμορφωτικόν Τμήμα της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. Παρεπιδημών εν Η.Π.Α. το θέρος του 1988 και την άνοιξιν του 1995 του ανετέθη υπό του αοιδίμου Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ιακώβου η ένταξις εις την Ελληνορθόδοξον Επίσημον Εκκλησίαν των μη κανονικών κοινοτήτων Αγίας Βαρβάρας New Haven και αγίου Φανουρίου Elizabeth (Ν.Υ.). Δια την εν λόγω προσφοράν του τού απενεμήθη υπό της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής ευαρέσκεια και τιμητική διάκρισις.