Μέσα στον κύκλο των Αγίων Αποστόλων υπάρχουν μορφές που δεν προβάλλονται πολύ, αλλά κρύβουν μέσα τους μεγάλο πνευματικό βάθος. Μία τέτοια μορφή είναι ο άγιος Σίμων ο Ζηλωτής, ο οποίος με τη ζωή του φανερώνει τι σημαίνει να αγαπά κανείς τον Χριστό με ολόκληρη την ύπαρξή του.
Σύμφωνα με αρχαία εκκλησιαστική παράδοση, ο άγιος Σίμων ήταν ο νυμφίος στον γάμο της Κανά της Γαλιλαίας, εκεί όπου ο Χριστός επιτέλεσε το πρώτο Του θαύμα, μετατρέποντας το νερό σε κρασί. Η παράδοση αυτή, ακόμη κι αν δεν μπορεί να αποδειχθεί ιστορικά με βεβαιότητα, εκφράζει μια βαθιά πνευματική αλήθεια, ότι η συνάντηση με τον Χριστό αλλάζει ριζικά τον άνθρωπο. Ο Σίμων, βλέποντας το θαύμα, πίστεψε με όλη του την καρδιά και άφησε τα πάντα για να ακολουθήσει τον Χριστό, τον αληθινό Νυμφίο της ψυχής.
Η προσωνυμία «Ζηλωτής» δεν δηλώνει τόπο καταγωγής, αλλά τον χαρακτήρα του. Ήταν άνθρωπος με έντονο ζήλο, με φλόγα ψυχής και αποφασιστικότητα. Αυτός ο ζήλος, που ίσως αρχικά εκφραζόταν με ανθρώπινο τρόπο, μεταμορφώθηκε από τη χάρη του Θεού και έγινε ιερός ζήλος για τη σωτηρία των ανθρώπων. Εδώ κρύβεται ένα σημαντικό μήνυμα ο Θεός δεν καταργεί τα χαρίσματά μας, αλλά τα μεταμορφώνει και τα αγιάζει.
Την ημέρα της Πεντηκοστής ο άγιος Σίμων έλαβε τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος και, όπως όλοι οι Απόστολοι, δεν κράτησε τη χάρη αυτή για τον εαυτό του. Ξεκίνησε το αποστολικό του έργο με δύναμη και θάρρος. Κήρυξε το Ευαγγέλιο σε πολλά μέρη του κόσμου, ιδιαίτερα στην Αφρική, στη Μαυριτανία και στη Λιβύη, μεταφέροντας το φως της αλήθειας σε ανθρώπους που ζούσαν μέσα στο σκοτάδι της άγνοιας.
Η παράδοση αναφέρει ακόμη ότι έφτασε μέχρι τη Μεγάλη Βρετανία, όπου δίδαξε και φώτισε πολλούς ειδωλολάτρες. Αν και δεν υπάρχει απόλυτη συμφωνία σε όλες τις πηγές για αυτή την πορεία, είναι φανερό ότι οι Απόστολοι δεν περιορίστηκαν σε έναν τόπο, αλλά διέσχισαν ολόκληρο τον τότε γνωστό κόσμο για να μεταδώσουν το μήνυμα του Χριστού.
Κατά μία άλλη παράδοση, ο άγιος Σίμων κήρυξε πρώτα στην Αίγυπτο και στη συνέχεια συνάντησε τον απόστολο Ιούδα τον Θαδδαίο. Μαζί συνέχισαν την αποστολή τους και κατέληξαν να μαρτυρήσουν στην Περσία, σφραγίζοντας με το αίμα τους την πίστη που κήρυξαν. Η κοινή αυτή μαρτυρία δείχνει ότι η αποστολική ζωή δεν είναι μοναχική, αλλά πορεία ενότητας και συνεργασίας μέσα στην Εκκλησία.
Το τέλος του αγίου Σίμωνος υπήρξε μαρτυρικό. Παρέδωσε τη ζωή του επάνω στο σταυρό, ακολουθώντας το παράδειγμα του Κυρίου. Εκείνος που άφησε τον επίγειο γάμο για να ακολουθήσει τον Χριστό, αξιώθηκε να ενωθεί μαζί Του και στη θυσία. Έτσι έγινε όχι μόνο Απόστολος, αλλά και μάρτυρας, ολοκληρώνοντας την πορεία του με τον πιο τέλειο τρόπο.
Το παράδειγμα του αγίου Σίμωνος του Ζηλωτού μάς καλεί να εξετάσουμε τη δική μας στάση απέναντι στην πίστη. Πολλές φορές η ζωή μας χαρακτηρίζεται από χλιαρότητα και αναβολές. Πιστεύουμε, αλλά χωρίς ένταση· αγαπούμε, αλλά χωρίς θυσία. Ο άγιος Σίμων μάς δείχνει έναν διαφορετικό δρόμο τον δρόμο του ζήλου, της συνέπειας και της ολοκληρωτικής αφοσίωσης στον Χριστό.
Δεν σημαίνει ότι όλοι καλούμαστε να αφήσουμε τα πάντα, όπως οι Απόστολοι. Σημαίνει όμως ότι καλούμαστε να δώσουμε στον Θεό την καρδιά μας. Να μην Τον βάζουμε σε δεύτερη θέση. Να ζούμε την πίστη μας με συνέπεια, μέσα στην καθημερινότητά μας, με πράξεις και όχι μόνο με λόγια.
Ο ζήλος δεν είναι φανατισμός. Είναι αγάπη που κινείται, πίστη που ενεργεί, καρδιά που δεν μένει αδιάφορη. Είναι η δύναμη που κάνει τον άνθρωπο να προχωρά, να αγωνίζεται, να μην συμβιβάζεται με την πνευματική μετριότητα.
Ας ζητήσουμε, λοιπόν, από τον Θεό να μας δώσει λίγο από αυτόν τον άγιο ζήλο. Να φωτίσει τη σκέψη μας, να θερμάνει την καρδιά μας και να μας βοηθήσει να ζούμε πιο συνειδητά τη σχέση μας μαζί Του. Γιατί τελικά, εκείνος που αγαπά αληθινά τον Χριστό, βρίσκει τον δρόμο του, ακόμη και μέσα στις δυσκολίες της ζωής.
ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ
Ἦχοςγ’. Θείας πίστεως.
Ζῆλος ἔνθεος, καταλαβῶν σε, τοῦ γνωσθέντος σοι,
σαρκὸς ἐν εἴδει, ζηλωτὴν ἐν Ἀποστόλοις ἀνέδειξε καὶ τοῦ Δεσπότου ζηλώσας τὸν θάνατον, διὰ Σταυροῦ πρὸς αὐτὸν ἐξεδήμησας, Σίμων ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.
